Dyskusja związana z wykładem, Dyskusja okrągłego stołu, Burza mózgów, Dyskusja panelowa, Metaplan

Dyskusja związana z wykładem

ma na celu wyjaśnienie wątpliwości uczących się co do tez  i sformułowań zawartych w wykładzie oraz uzyskanie od nich informacji zwrotnej dotyczącej zrozumienia zrealizowanych treści.

Faza 0
- przeprowadzenie wykładu,
- postawienie pytań problemowych przez wykładowcę,

Faza 1
- wprowadzenie do dyskusji,
- postawienie przez słuchających pytań uzupełniających i udzielenie odpowiedzi na nie przez nauczyciela,

Faza 2
- dyskusja właściwa plenarna,
- ustalenie odpowiedzi na zadane pytania,

Faza 3
- podsumowanie dyskusji z podkreśleniem momentów mającą dużą wartość dydaktyczną,
- ocena przebiegu dyskusji i osób biorących w niej udział.

Dyskusja okrągłego stołu

polega na swobodnej wymianie poglądów między prowadzącymi dyskusje, a uczącymi się.
Charakterystyczną cechą tego rodzaju dyskusji jest nieformalność i swoboda wszystkich dyskutantów.

Faza 1
- wyjaśnienie „reguł gry” podczas prowadzenia dyskusji,
- postawienie (sformułowanie) problemu mającego stanowić przedmiot dyskusji i hipotetycznych granic kompromisu, który powinien być zawarty,

Faza 2
- określenie wszystkich możliwości wariantów rozwiązania problemu,
- przyjęcie wspólnego rozwiązania stanowiącego kompromis stanowisk, postaw wobec sposobu rozwiązania problemu,

Faza 3
- opracowania harmonogramu realizacji przyjętego zadania, podsumowania dyskusji z podkreśleniem charakterystycznych stanowisk i postaw zaprezentowanych podczas dyskusji.

Burza mózgów

sprowadza się do postawienia uczącym się jednego i tylko jednego problemu do rozwiązania, a ich zadaniem jest znalezienie jak największej liczby różnych niekonwencjonalnych pomysłów do rozwiązania.

Faza 1
- wprowadzenie wstępnie określające problem, zadanie, zagadnienie
- sformułowanie problemu, zadania,
- zagadnienia

Faza 2
- zgłaszanie pomysłów (specjaliści, laicy)
- rejestrowanie pomysłów

Faza 3
- wartościowanie zgłoszonych propozycji w wąskim gronie ekspertów
- dokonanie wyboru przez ekspertów pomysłu najlepszego lub opracowanie syntezy kilku ciekawych pomysłów, która stanowić będzie rozwiązanie dyskutowanego problemu

Faza 4
- omówienie na spotkaniu plenarnym pomysłu (lub syntezy kilku pomysłów)  uznanego przez ekspertów za najwartościowszy
- podsumowanie dyskusji z podkreśleniem momentów mających dużą wartość dydaktyczną.

Dyskusja panelowa

składa się z dwóch gremiów: dyskutującego (eksperci) i słuchającego (uczący się), z tym że w drugiej fazie dyskusji głos może również zabrać każda osoba wchodząca w skład audytorium.

Faza 0:
- określenie problemu
- pozyskanie ekspertów do udziału w panelu

Faza 1:
- wprowadzenie do dyskusji
- wypowiedzi ekspertów o charakterze informacyjno-postulatowym
- dyskusja pomiędzy członkami panelu

Faza 2:
- pytania składane przez osoby wchodzące w skład audytorium pod adresem ekspertów
- uzupełniające wypowiedzi członków panelu, w tym odpowiedzi na zadane pytania
- dyskusja plenarna z udziałem wszystkich uczestników zajęć

Faza 3:
- ostateczne ustosunkowanie się osób wchodzących w skład audytorium do stanowisk zaprezentowanych przez ekspertów (np. wybór najbardziej przekonującego stanowiska w drodze głosowania)
- podsumowanie przez prowadzącego panel.

Metaplan

można prowadzić nawet w dużych grupach, ale najlepsze efekty uzyskuje się w zespołach 5-6 osobowych. do przeprowadzenia zajęć tą metodą należy przygotować:

Faza 1:
- wprowadzenie do problemu
- przyjęcie przez uczestników metaplanu jako metody rozwiązania problemu

Faza 2:
- przedstawienie pierwszego tematu
- tworzenie pierwszego tematu
- porządkowanie pierwszego plakatu

Faza 3:
- podział na grupy i uzgodnienie drugiego tematu
- tworzenie drugiego tematu w grupach
- prezentacja plakatów

Faza 4:
- zebranie wniosków z poszczególnych plakatów (grup)
- podsumowanie.